غزل شمارهٔ ۴۱۲۶ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که چگونه خوبان دل او را با زلف‌های خود به زنجیر کشیده‌اند. او از گرفتاری‌هایی که بر اثر عشق و زیبایی پیش آمده، صحبت می‌کند و می‌گوید که برخی افراد به خاطر ترس از جان، خود را به زنجیر و محصور کرده‌اند. همچنین، به غم و رشک عاشقان اشاره می‌کند که نامه‌های خود را به گونه‌ای می‌فرستند که به عشق و زیبایی وصل شوند. شاعر همچنین به موانع و مشکلاتی که در مسیر عشق و نوشیدن شراب خوشمزه وجود دارد، اشاره می‌کند و در نهایت بیان می‌کند که افراد عاقل و مشغول به کارهای دنیوی از این همه تعهد و عشق فارغ‌اند و فقط عشق‌ورزی می‌کنند.