غزل شمارهٔ ۵۰۸۸ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به زیبایی و جلال خالق اشاره شده است. اگر مهر و لطف او نریزد، دو جهانه به حیرت خواهند سوخت. زیبایی تصویر شده در شعر، که به هلالی مانند ابروهای محبوب تشبیه شده، احساس شرم را به نمایش می‌گذارد. همچنین، تصاویری از جادوی عاشقانه و مجذوب‌کننده آن محبوب به چشم می‌خورد. در نهایت، قدرت و زیبایی او به قدری است که حتی آتش نیز از او فرار می‌کند و به خاطر حال او به شوق می‌ریزد.