غزل شمارهٔ ۵۴۲۴ صائب
صائب / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
پرده شرم حجاب امروز یک سو می کنم
با نقاب بی مروت کاریکرو می کنم
پیش گام همت من آب باریکی است بحر
کی چو سرو استادگی در هر لب جو می کنم
بوی پیراهن ز شوق من گریبان چاک ومن
غنچه تصویر را از سادگی بو می کنم
سنگ و آهن را به همت می توانم بال داد
صید اگر خواهم به شاهین ترازو می کنم
از نگاه گرم دارم برق را در پیچ وتاب
گربه خاکستر ببینم آتشین رومی کنم
گرچو مجنون پیش من یک روز زانو ته کند
چشم بازیگوش آهو را سخنگو می کنم
چون به مهر و مه بسنجم حسن او در خیال
از ترنج غبغب یوسف ترازو می کنم
اختیار باغ اگر صائب بود در دست من
خرده گل را سپند آن گل رو می کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تبیین احساسات عمیق و قدرت خلاقیت شاعر می‌پردازد. شاعر در اینجا با کنار زدن حجاب شرم، به بیان احساسات و آرزوهایش می‌پردازد و نشان می‌دهد که با همت و خلاقیت می‌تواند به چیزهای بزرگ دست یابد. او با استفاده از تصاویر زیبا و شاعرانه، توانایی خود را در تغییر واقعیت و تبدیل احساسات به کلمات و تصاویر نشان می‌دهد. از جمله تصاویری که در شعر به کار رفته‌اند، می‌توان به توانایی در پرواز (با تشبیه به شاهین)، عشق و زیبایی (از طریق توصیف چهره معشوق) اشاره کرد. نهایتاً، شاعر با اشاره به قدرت خود در خلق زیبایی، نشان می‌دهد که به‌راحتی می‌تواند دنیای اطرافش را متحول کند.