غزل شمارهٔ ۶۷۸۱ صائب
صائب / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
به این پستی فراز چرخ جای خویش می خواهی
سر افلاک را در زیر پای خویش می خواهی
سلیمان یافت از ترک هوا زیر نگین عالم
تو عالم را به فرمان هوای خویش می خواهی
نداری بر رضای حق نظر چون کوته اندیشان
جهان را جمله محکوم رضای خویش می خواهی
گلوی نفس چون فرعون را محکم به دست آور
چو موسی اژدها را گر عصای خویش می خواهی
به غفلت صرف کردی نقد ایام جوانی را
ز بی شرمی همان عمر از خدای خویش می خواهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به توصیه‌هایی برای دستیابی به بزرگ‌تری و قدرت معنوی اشاره می‌کند. او از شنونده می‌خواهد که به جای جستجوی قدرت در جهان مادی، به درک عمیق‌تری از وجود و فرمان‌برداری از اراده الهی برسد. همچنین، به خطرات ناشی از غفلت و بی‌خیالی در جوانی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که نباید عمر را صرف چیزهای بی‌ارزش کرد. در نهایت، او به اهمیت کنترل نفس و ارتقاء آن به بالاترین سطح اشاره می‌کند.