غزل شمارهٔ ۱۴ صائب
صائب / غزلیات ترکی / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
دوتما اول گل دامنین محشر گونینده جان ایچون
قیلما یوزسیزلیق نگارایلن بیر آووج قان ایچون
آچماگیل آغزین گورنده خال مشکین دانه سی
اگمه باش پرگار تک هر نقطه یه دوران ایچون
یولداش اولدورکیم قارا گونلرده یولدان چیخماسون
کسمه یولداشدان خضر تک چشمه حیوان ایچون
ینگی آی باشین اگر خورشیده تا اولسون تمام
ساده دل بیلمز که بسلر ئوزینی نقصان ایچون
مشرب ایچون قویماگیل الدن عنان اختیار
خام لیغدان آتینی ئولدورمه گیل میدان ایچون
حسن جولانیندان ال کسمکدور آروادلار ایشی
کس ئوزیندن مردلر تک یوسف کنعان ایچون
منت ایلن دیریلیک صائب ئولومدن دور بتر
جان وئرورلر اهلِ غیرت دردِ بی‌درمان ایچون
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تبیین احساسات عمیق انسانی و مسائل اجتماعی می‌پردازد. شاعر به توصیف عشق و زیبایی می‌پردازد و به مشکلات زندگی و دلتنگی‌ها اشاره می‌کند. او بر نیاز به همراهی و همدلی در روزهای سخت تأکید می‌کند و همچنین به اهمیت عشق و زیبایی در زندگی می‌پردازد. در نهایت، شاعر با بیان دغدغه‌های اخلاقی و انسانی، به جستجوی حقیقت و ارزش‌های والای انسانی دعوت می‌کند.