غزل شمارهٔ ۱۷ صائب
صائب / غزلیات ترکی / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
بیزنه ایمدی ذره تک جولانه گلمیشلر دنوز
آفتاب عشق ایلن دورانه گَلمیشلَر دنوز
گون گیچر مکدور حسابی شاهد، اگریلیخ ایچون
دوغرولیغدان، بیز بوگون دیوانه گلمیشلر دنوز
سانه روز باران رحمت گر قلیج گوگدن یاقار
قوچ کیمی قربان ایچون میدانه گلمیشلر دنوز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر حس و حال عشق و زیبایی را به تصویر می‌کشد. شاعر به هیجان و شور عشق اشاره می‌کند که مانند آفتاب در حال درخشش است و گویی با گذشت زمان به اوج خود می‌رسد. او همچنین به دلدادگی و فداکاری در عشق می‌پردازد و به تمثیل‌هایی از باران و قربانی شدن مانند قوچ اشاره می‌کند. در مجموع، شعر بیانگر احساسات عمیق و پرشور عاشقانه است.