غزل شمارهٔ ۹ صائب
صائب / غزلیات ترکی / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
کونلوم اول مخمور گوزلردن دگول آزارسیز
کیم گوروپدور بوخراب اولموش ایوی بیمار سیز
ال به ال گلزاردن خورشید دامانین دوتار
اوزگوزین هرکیم که شبنم تک قیلور زنگار سیز
چکمدی بلبل نفس تا گیتدی گل گلزاردن
هیچ کافر قالماسون یارب جهاندا یارسیز!
خاکسار لیخ پیشه قیل، تا فیض حق یتسون سنه
کولگه سالماز مهر تابان باشلارا دیوار سیز
کفر سیز گر ممکن اولسیدی نظام آب و گل
باش دوتاردی سبحه نین جمعیتی زنار سیز
درد و داغ عشق ایلن صائب اولور انسان ملک
کامل اولماز سیم و زر مغشوش اولاندا نارسیز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساساتی عمیق و درد ناشی از عشق و غم می‌پردازد. شاعر از وجود درد و رنج در زندگی صحبت می‌کند و به اوضاع نابسامان و محنت‌های موجود اشاره می‌کند. در این میان، او به زیبایی‌های طبیعت و تاثیر آن بر روح انسانی نیز اشاره دارد. در نهایت، با راز و رمزهای عشق و حقیقت‌های زندگی، نشان می‌دهد که انسان‌ها بدون عشق و ارتباط واقعی با یکدیگر ناقص و رنجور باقی می‌مانند.