نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۹ صائب

صائب / ابیات منتسب / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

تشنه معنی تازه است مرا ساغر گوش

نتوان کرد مرا خواب به افسانه خط

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به حس عطش و نیاز به درک معنی‌های جدید اشاره می‌کند. او از دوری از خواب و رویاهای تکراری سخن می‌گوید و بیان می‌کند که نمی‌تواند به افسانه‌ها و خواب‌های گذشته‌اش بازگردد. در واقع، او به دنبال تجربه‌های تازه و مفهوم‌های نوین است.