نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰ صائب

صائب / ابیات منتسب / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مکن به حرف طمع تیره زندگانی خویش

که روز هم شب تارست بر گدای چراغ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به ما هشدار می‌دهد که به وسوسه‌های طمع و آرزوهای بی‌پایه اعتماد نکنیم، زیرا زندگی پر از تاریکی و چالش‌هاست و مانند شب همواره روشنایی وجود ندارد. در واقع، باید واقع‌بین باشیم و توقعات خود را با شرایط زندگی سازگار کنیم.