نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۴ صائب

صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

بی خبر از غفلت خویش است تا جان در تن است

پای خواب آلود بیدارست تا در دامن است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت به این موضوع اشاره دارد که انسان در غفلت و بی‌خبری از حالت خود است تا زمانی که زندگی دارد و حیاتش ادامه دارد. همچنین بیان می‌کند که حتی در حین خواب و خواب آلودگی، وجود او بیدار و آگاه است، چرا که هنوز به دنیای مادی وابسته است.