نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۲ صائب

صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

بعد سالی در گلستان جلوه‌ای گل کرد و رفت

خنده‌ای بر بی قراری‌های بلبل کرد و رفت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از عبور زمان و زیبایی fleeting گل‌ها صحبت می‌کند. بعد از یک سال، گلستان پر از زیبایی می‌شود و این زیبایی با خنده‌ای بر دل بلبل‌های بی‌قرار خود می‌گذرد و در نهایت همچنان می‌رود. این اشعار به فانی بودن لحظات خوش و زیبایی زندگی اشاره دارند.