نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۶ صائب

صائب / مطالع / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

غرض از خوردن می مستی بالادست است

باده را هر که به اندازه خورد بدمست است!

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غرض از نوشیدن در حقیقت به دست آوردن حال خوش و مستی است. اما هر کسی که به اندازه و معتدل باده بنوشد، در واقع دچار مستی می‌شود.