نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۳ صائب

صائب / مطالع / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

تا ز می چهره گلرنگ تو افروخته است

جگر لاله عذاران چمن سوخته است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره می‌کند که مانند گل سرخ درخشان است. در عین حال، وجود این زیبایی باعث تأثر و سوختن دل عذاران (دل‌باختگان) در چمن شده است. به طور کلی، زیبایی معشوق تأثیر عمیقی بر احساسات عاشقان داشته و آنها را به درد و عذاب می‌اندازد.