نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۴ صائب

صائب / مطالع / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

تا چمن را قد و رخسار تو آراسته است

سرو دودی است که از خرمن گل خاسته است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به زیبایی و جذابیت طبیعی چمن و گل‌ها اشاره دارد. شاعر با تشبیه چمن به قد و صورت معشوق، زیبایی آن را توصیف می‌کند و سرو را به دودی تشبیه می‌کند که از خرمن گل برخاسته است. در واقع، زیبایی چمن و گل‌ها با زیبایی معشوق پیوند داده شده است.