نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۳ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به گریه جوهر بینش ز دیده ما ریخت

بهار عنبر ما در کنار دریا ریخت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از شدت احساسات و اندوه خود صحبت می‌کند که مانند جوهری از چشمش ریخته می‌شود. همچنین به زیبایی بهار و عطرش در کنار دریا اشاره می‌کند، که نشانی از زندگی و زیبایی در کنار غم و اندوه اوست.