نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۴ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به زور خرده جان را نگاه نتوان داشت

به مشت ریگ روان را نگاه نتوان داشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به نوعی به ناتوانی انسان در کنترل و نگهداری از چیزهای کوچک و ناپایدار اشاره دارند. خرده جان و ریگ به عنوان نمادهایی از چیزهای شکننده و ناپایدار معرفی شده‌اند که نمی‌توان به راحتی آنها را نگهداشت. در واقع، آنچه که در دسترس نیست و به راحتی از دست می‌رود، نشان‌دهنده ناتوانی انسان در مدیریت زندگی و زمان است.