نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۱ صائب

صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

موی سفید صبحدم جان غافل است

قد خمیده صیقل آیینه دل است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی به موضوع پیری و گذر زمان اشاره دارد. "موی سفید" نماد پیری و کهنسالی است و "قد خمیده" نمایانگر اثرات زندگی و سختی‌هایی است که بر روح و دل انسان‌ها نشسته است. در واقع، شاعر به عمق درونی انسان و اهمیت توجه به زیبایی‌های درونی و دلایل درونی زندگی پرداخته است.