نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۰ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز پیری حاصل من مد آه است

که دود شمع کافوری سیاه است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از تجربه‌های تلخ و دردناک دوران پیری سخن می‌گوید. او با تشبیه مداد خود به دودی که از شمع سیاه و کافوری در می‌آید، به این نکته اشاره می‌کند که حاصل سال‌ها زندگی و تجربه، چیزی جز غم و سوگواری نیست.