شمارهٔ ۱۸ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به گذر زمان و بی‌پایداری زندگی اشاره می‌کند. عمر انسان مانند آبی روان است که نمی‌توان آن را متوقف کرد یا به وسایل مصنوعی مانند حباب محدود کرد. در واقع، او تأکید می‌کند که زندگی باید به آرامی طی شود و نمی‌توان از شتاب آن جلوگیری کرد.