نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۶ صائب

صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

تکیه گاه خلق، لطف حق تعالی بس بود

بستر و بالین ماهی آب دریا بس بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به این نکته اشاره دارد که موهبت و محبت خداوند کافی است و نیازی به چیزهای دیگر نیست. همچنین، او با تشبیه به خوابیدن ماهی در دریا، از زیبایی و آرامش وجود این لطف divine صحبت می‌کند.