شمارهٔ ۲۱۰ صائب
ساغر می را به دست می پرست ما دهید
خونی خمیازه ما را به دست ما دهید!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از معشوق یا یار خود می‌خواهد که به او می و باده دهد. همچنین، به نوعی احساس خستگی و نیاز به بازسازی خود را با اشاره به خونی که به خاطر خمیده‌گی و بلندی خمیازه‌اش به دست او می‌ریزد، ابراز می‌کند. به‌طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده تمایلی به شادی و فرار از غم و یأس است.