نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲۰ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

به می خشکی ز طبع زاهدان زایل نمی گردد

به آب زندگانی این زمین قابل نمی گردد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت بیانگر این است که طبیعت خشک و بی‌روح زاهدان هرگز تغییر نمی‌کند و به زندگی و آب حیات نیاز دارد تا سرزنده گردد. به عبارت دیگر، بدون وجود زندگی و تغذیه مناسب، این حالت بی‌تحول و خشک باقی خواهد ماند.