نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵۷ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

تبسم کن که جان باده لعلی قبا سوزد

ز آب آتشین خویشتن یاقوت وا سوزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از تبسم و لبخند صحبت می‌کند که می‌تواند به زندگی و شادابی انرژی ببخشد. همچنین اشاره می‌کند که زیبایی و جذابیت درونی، مانند آتش یاقوتی، می‌تواند از وجود آدمی ساطع شود و تاثیرگذار باشد. در واقع، این شعر به قدرت و زیبایی درونی انسان و تأثیر آن بر دنیای بیرون اشاره دارد.