نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸۱ صائب

صائب / مطالع / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

از سفر با رخ افروخته جانان آمد

رفت چون ماه و چو خورشید درخشان آمد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به سفر محبوبی اشاره دارد که با ظاهری زیبا و درخشان به خانه بازگشته است. او را با ماه و خورشید مقایسه می‌کند و زیبایی و درخشندگی‌اش را توصیف می‌کند.