نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹۷ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

اگر نه اشک مرادست بر گلو گیرد

غبار خاطر من ماه را فرو گیرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به احساسات عمیق و غمگینی اشاره دارد. او می‌گوید اگر اشک و اندوه او ادامه یابد، این اندوه همچون غبار، نور و زیبایی ماه را می‌پوشاند و در نتیجه بر روح و دل او سایه می‌افکند. در واقع، شاعر به تأثیر احساساتش بر زندگی و دیدگاهش نسبت به زیبایی‌های جهان اشاره می‌کند.