شمارهٔ ۳۰۲ صائب
صائب / مطالع / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به روی لاله و گل هر که می نمی نوشد
فسرده ای است که خونش به خون نمی جوشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر این است که کسی که زندگی را با شادی و نشاط تجربه نمی‌کند و از زیبایی‌ها لذت نمی‌برد، در واقع روح و وجودش پژمرده است و به نوعی از زندگی دور است. این افراد اگرچه ممکن است در ظواهر شاد به نظر برسند، اما در درون خود احساس خشکی و بی‌احساسی دارند.