نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰۴ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

دلی که آب شد از عشق برقرار بود

که گل گلاب چو گردید پایدار بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به بیان احساسات عمیق عاشقانه می‌پردازد. شاعر می‌گوید که دلی که تحت تأثیر عشق به طور کامل ذوب و نرم شده، همچنان در عشق خود پایدار و ثابت باقی مانده است. همچنین مانند گلی که در عطر خود ثابت و ماندگار است، عشق نیز در این دل باقی‌مانده و نشان‌دهنده وابستگی و عمیق بودن احساسی است.