نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱۰ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

در گلشنی که حسن تو عارض جمال کرد

گل آب و رنگ خود عرق انفعال کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جلوه‌های محبوبی می‌پردازد که باعث شعف و نشاط گل‌ها شده و آنها با زیبایی خود تحت تأثیر جذابیت محبوب قرار می‌گیرند. به عبارت دیگر، زیبایی محبوب به قدری قوی است که حتی گل‌ها هم به خاطر آن دچار تغییر و تحول می‌شوند.