نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱۳ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دل از سفید گشتن مو ناامید شد

عالم سیه به چشمم ازین پی سفید شد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت بیان می‌کند که دلش از سفیدی موها ناامید شده و به خاطر این تغییر، دنیا را برایش تیره و تار و ناامید کننده می‌بیند. به عبارتی، سفیدی موها نشانه‌ای از پیری و عدم امید به زندگی را در ذهن او تداعی کرده است.