نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۲۲ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

روشندلان که قبله خود روی او کنند

در هر نظر دو عید ز ابروی او کنند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به عشق و زیبایی معشوق اشاره دارند. روشندلان (افراد دانا و بینا) به او نگاه می‌کنند و در هر نگاه خود دو عید (شادی و خوشحالی) را از ابروی او دریافت می‌کنند. به نوعی، وجود معشوق برای آن‌ها منبعی از شادی و نور است.