شمارهٔ ۳۲۵ صائب
صائب / مطالع / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از باده چون عقیق تو سیراب می شود
گوهر در آب خود چو شکر آب می شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات می‌گوید که نوشیدنی‌ای که مانند عقیق زرق و برق دارد، انسان را سیراب می‌کند، و مانند جواهر در آب، نوشیدنی طعم شیرینی به خود می‌گیرد. او به زیبایی و لذت نوشیدن اشاره دارد و حالتی خلسه‌وار را توصیف می‌کند.