نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳۵ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

می خورد و فروزان شد و از شرم برآمد

یاقوت لب یار عجب نرم برآمد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف احساسی عمیق و شورانگیز می‌پردازد که با خوردن می، حس زندگی در او تقویت می‌شود و از شدت این احساس، شرم و زیبایی لب‌های محبوبش نیز جلوه‌گر می‌شود.