نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۷۸ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

مطرب مکن ز صافی آواز انتعاش

چون زلف بی شکن بود آواز بی خراش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این معناست که آواز و موسیقی باید از قلبی صاف و واقعی برآید و نباید تلاش کنیم که آن را مصنوعی و بدون احساس ارائه دهیم. همان‌طور که زلف بی‌چرخ و خراش زیبا نیست، آواز نیز اگر بدون احساس و ناپخته باشد، تأثیری نخواهد داشت.