نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۸۲ صائب

صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

از علایق دل ز آب و گل نمی آید برون

پای سرو از گل ز بار دل نمی آید برون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت به این مفهوم اشاره دارد که علاقه‌ها و احساسات درون انسان از ماهیت وجودی او ناشی می‌شوند و نمی‌توانند به سادگی از آن جدا شوند. در واقع، عشق و وابستگی از جوهره وجود انسان به وجود می‌آید و نمی‌توان آنها را جدا کرد.