شمارهٔ ۳۸۶ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که انسان نمی‌تواند از شعر دیگران بهره‌مند شود، همان‌طور که نمی‌تواند از نعمت‌های فرزند دیگران بیش از خود او بهره‌برداری کند. در واقع، اهمیت خلاقیت و اصالت در آثار فردی را بیان می‌کند.