نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۰۶ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

در سوختن زیاده شود آب و تاب من

در آتش است عالم آب (از) کباب من

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از شدت عشق و احساساتش می‌گوید که چون عشقش به شدت زیاد است، بر آتش عشقش می‌افزاید. همچنین اشاره می‌کند که این عشق و احساسات او همه جا جاری است و محیط او را تحت تأثیر قرار داده است. به عبارت دیگر، عشق او مانند آتش است که همه‌جا را گرم و متاثر می‌کند.