نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲۹ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)

از کرم آن کس که شهرت است مرادش

کاسه دریوزه است دست گشادش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد افرادی می‌پردازد که به دنبال شهرت و قدرت هستند، و نشان می‌دهد که این جستجوی شهرت به نوعی مثل دستان گشادِ یک دریوزۀ است که به دنبال بخشش و کمک از دیگران می‌گردد. به عبارت دیگر، کسانی که به خاطر شهرت می‌کوشند، در واقع کمبودهای داخلی خود را جبران می‌کنند.