شمارهٔ ۴۳ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

حسن عالمسوز در دلش مشغول تفکر و اندیشه‌ است و به دنبال ایجاد تحول، نعل شیرینی را در آتش می‌گذارد تا به تیشه و تغییرات جدید دست پیدا کند.