شمارهٔ ۴۳۷ صائب
صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
روزگاری شد دل افسرده دارم در بغل
جای دل چون لاله خون مرده دارم در بغل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت از دل افسرده و غمگین خود صحبت می‌کند و احساس می‌کند که دلش همچون لاله‌ای خون مرده است که در آغوش دارد. این تصویر نشان‌دهنده‌ی عمق غم و اندوه اوست.