نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۴ صائب

صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

زلف طرار تو می بندد زبان شانه را

در سخن می آورد لعل لبت پیمانه را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر اشاره به زیبایی و فریبندگی زلف معشوق دارد که باعث می‌شود زبان را به سکوت وا دارد. همچنین، لب‌های معشوق با زیبایی خود، جامی از محبت و عشق به همراه می‌آورند.