نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۵۰ صائب

صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

چند دل ز اندیشه بیش و کم روزی خوریم؟

دیگران روزی خورند و ما غم روزی خوریم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به تفاوت نگرش مردم به روزی و معیشت اشاره می‌کند. برخی افراد با شادی و بی‌نگرانی روزی خود را می‌خورند، اما شاعر و همفکرانش در نگرانی و اندیشه درباره معیشت خود به سر می‌برند و غم روزی دارند. این تضاد در احساس و وضعیت برای شاعر احساس سنگینی به همراه دارد.