نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۵۸ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)

کجاست مشت زری تا چو گل به باد دهیم

گهر کجاست که ریزش به ابر یاد دهیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از جستجوی زیبایی و اسطوره‌ای به نام "مشت زری" و "گهر" سخن می‌گوید. او به دنبال چیزی است که بتواند مانند گل در باد، زیبایی‌ها را به دیگران هدیه دهد و همچنین بر این موضوع تأکید دارد که گوهری نایاب وجود دارد که اگر پیدا شود، می‌تواند به ابرها یادآوری کند. به طور کلی، این اشعار به خیال‌پردازی و جستجوی زیبایی و ارزش‌های والای زندگی اشاره دارد.