شمارهٔ ۴۶۲ صائب
صائب / مطالع / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از جلوه ات ز هوش من زار می روم
چندان که می روی تو من از کار می روم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت از احساس عمیق خود نسبت به معشوق می‌گوید. هر چه زیبایی معشوق بیشتر می‌شود، او بیشتر از هوش و حال خود خارج می‌شود و تحت تأثیر قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر، هر چه زیبایی و حضور معشوق بیشتر باشد، حال او بدتر شده و از زندگی و کار دور می‌شود.