نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶۳ صائب

صائب / مطالع / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ما در جهان قرار اقامت نداده ایم

چون سرو سالهاست به یک پا ستاده ایم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که ما در این دنیا زندگی نمی‌کنیم و مانند درخت سرو که سال‌ها بر روی یک پا ایستاده، حس ثبات و عدم تغییر را تجربه می‌کنیم. این تمثیل نشان‌دهنده بی‌حرکتی و سکون در زندگی است.