نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۸۱ صائب

صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

می کند آتش زبان دفع گزند خویشتن

مصرع برجسته خود باشد سپند خویشتن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو مصرع به این معناست که انسان با بیان کلمات و تفکرات خود می‌تواند از آسیب‌ها و خطرات دوری کند، و زبان او به نوعی مانند یک سپر عمل می‌کند که او را محافظت می‌کند. به عبارتی، قدرت بیان و زبان فرد می‌تواند مانع از آسیب دیدن او شود.