نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۸۳ صائب

صائب / مطالع / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

با دل پر خون برون زان زلف شبگون آمدن

هست با دست تهی از هند بیرون آمدن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان احساسات عمیق و دردناک شاعر اشاره دارد. او از زیبایی و جذابیت زلف شبگون می‌گوید که در قلبش اثر گذاشته و موجب رنجش او شده است. همچنین، او با دستانی خالی از هند (نماد عشق یا زیبایی) بیرون آمده و نشان‌دهنده‌ی فقدان و ناامیدی است. به طور کلی، غم و نارسایی در عشق را به تصویر می‌کشد.