شمارهٔ ۴۹۲ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به زیبایی و تاثیر کلام اشاره دارد. اگر لب‌های تو به یاد خدا و ذکر او خندان شود، این لب‌ها به گونه‌ای می‌شوند که مانند کتابی گویا و زنده صحبت می‌کنند و زیبایی دندان‌هایت هم همچون بخش‌های مختلف یک مصحف از هم جدا می‌شود. به عبارتی، کلام تو می‌تواند انسان را به یاد حق و زیبایی‌های معنوی بیندازند.