شمارهٔ ۷ صائب
صائب / مطالع / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
زد غوطه بس که در تن خاکی روان ما
گردید رفته رفته زمین آسمان ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به تأثیر فراوان زندگی مادی بر روح انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید که با درگیری و غوطه‌وری در دنیای خاکی، روح ما کم‌کم تحت تأثیر زمین و دنیای مادی قرار گرفته و از آسمان و معنویت فاصله می‌گیرد.