شمارهٔ ۷۵ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به ترس و احتیاط بخیل در مواجهه با صحبت‌های دیگران اشاره می‌کند. او نگران از بازگشت و عواقب ناشناخته‌ای است که ممکن است در میهمانی‌ها و تجمعات خفته باشد. به عبارتی، بخیل به خاطر حس ناجوانمردی خود، از ارتباطات اجتماعی هراس دارد.