نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۲ صائب

صائب / مطالع / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

این نه خط است سیه کرده بناگوش ترا

سایه گرد یتیمی است در گوش ترا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به قالب غم و اندوه اشاره دارند. در آن‌ها شاعر به سیاهی و تاریکی‌هایی اشاره می‌کند که به گوش محبوبش رفته و به نوعی حس یتیمی و تنهایی را به تصویر می‌کشد. این سیاهی‌ها نشان‌دهنده نگرانی و درد دل شاعر برای محبوبش است.